3) مقابله با شوک فرهنگی: خیلی از مردمی که در یک فرهنگی بسیار متفاوت از فرهنگ اصلی خود زندگی می کنند دچار یک پس زدگی فرهنگی می شوند.این پس زدگی فرهنگی "شوک فرهنگی"خوانده می شود و نتیجه تفاوت های چشمگیر در هنجارهای فرهنگی، قواعد، درک و هویت است. شوک فرهنگی چند تاثیر عمده دارد:مهاجرانی که از آن رنج می برند یک احساس پس زدگی، ریشه کن شدگی فرهنگی و دلتنگی برای خانه و وطن دارند و گاه نسبت به مردم کشورمیزبان احساس خصومت کرده و همه آنان را به یک چوب می رانند. 



شوک فرهنگی مراحلی دارد:در مرحله اول فریبنده و جالب است، در مرحله دوم زیان آور و ملال آور است و در مرحله سوم متفاوت از همیشه به نظر می رسد. مهاجرانی که دچار شوک فرهنگی می شوند عکس العمل های متفاوتی را نسبت به آن نشان می دهند: الف) برخی فکر می کنند که ایراد از کشور میزبان است نه خودشان، ب) برخی به فرهنگ خود بیش از حد بها داده و در مزایای آن راه اغراق در پیش می گیرند، ج) عده ای دیگر فرهنگ خود را با عبارات اخلاقی نظیر مودبانه، عقلانی و غیره توصیف می کنند، و د) عده ای دیگر هم فرهنگ کشور جدید خود را دست کم میگیرند و به تحقیر در آن می نگرند. اساسا
شوک فرهنگی به دلیل تفاوت در دریافت های ایجاد شده از مفاهیم الف)
کشور، ب) نژاد، ج) جنسیت، د) سن، ه) شغل، و)مذهب، ز) ارزشها و ح) هنجارها رخ می دهد. بنابرین آن را می توان یک واکنش به تفاوت های موجود در یک زمینه خارجی دانست. برای غلبه بر شوک فرهنگی باید یک تلاش خودآگاهی برای درک فرهنگ کشور میزبان، عادات آن، هنجارهای آن، شیوه زندگی و در صورت امکان حتی زبان آن یافت.

 

قطعا هیچ کس نمی تواند تمام زبان های جاری در دنیا را یاد می گیرد ولی آموختن چند زبان مختلف به افراد کمک می کند که تفاوت های بین آن ها را بهتر دریابد. نباید از خاطر دور داشت که برای اشخاص فرهنگ خودشان بسیار درونی و ناخودآگاه است و در سطوح احساسی به ژرفی رخنه می کند.این مساله موجب می شود هر کسی با ترازوی فرهنگ خودش اخلاقیات را بسنجد.باید به این تفاوت ها آگاه بود وگرنه اگر در حین برقراری ارتباط و سخن گفتن با یک خارجی این عدم آگاهی به صورت ناخودآگاه در رفتار ما بروز کند مخاطب خارجی ما ممکن است فکر کند ما از فرهنگ او خوشمان نمی آید.چنین عاملی تا کنون بارها موجب اشتباهات وخیمی شده است نه تنها در محیط های تجاری بین المللی بلکه حتی در حوزه دیپلماتیک. ما به مشتریان خود آموزش می دهیم نسبت به هنجارهای فرهنگی کشور خود آگاهی یابند ولی از رخنه کردن ناخودآگاه آن در رفتارشان با یک خارجی جلوگیری کنند و در کنار آن تفاوت های فرهنگی با وی را دریابند.خروجی یک آموزش آگاهی بین فرهنگی باید این باشد که شخص آموزش دیده در هر کشور و فرهنگی که قرار گیرد نسبت به آن احساس راحتی کرده و مردم فرهنگ میزبان هم وی را از خودشان بدانند. دیپلمات های حرفه ای این اصل را بارها ثابت کرده اند.

© M.Khorasani Consulting