8) نوسان صوتي: در حين يک ارائه نبايد از يک آهنگ يکسان صدا با دانگ و ضرباهنگ ثابت استفاده کند بلکه در موقع لزوم آن را بالا و پايين بکشانيد. هرگز فراموش نکنيد که لحن سخنراني عمومي با گفت و گوي عمومي فرق مي کند. تکنيک هاي مختلفي براي بهبود زير و بمي (دانگ) صدا و تغيير مناسب لحن سخن وجود دارند. يک راه اين است که همه متن سخنراني را از پيش بر کاغذ نوشته و بر روي کلماتي که بايد در حين سخنراني بر آن ها تاکيد شود خط کشيد.

 

 ميتوان با بلند خواندن اين متن سخنراني را تمرين کرد و کلماتي که زير آن خط کشيده شده را بلند تر ادا کرد. بايد اين تمرين را آن قدر تمرين کرد که در ضمير ناخودآگاه بنشينند. اين تمرين موجب مي شود که در حين ارائه واقعي وقتي فرد به آن کلمات برسند خود به خود بر آن ها تاکيد کند. حتما بايد سخنراني تان را با احساس توام کنيد. براي تمرين بايستي متن يک سخنراني مورد علاقه تان را انتخاب نموده و با اشتياق و احساس آن را بخوانيد، علت اين تاکيد ما اين است که وقتي با احساس خود سخن مي گوييد، مغزتان به ماهيچه هاي دستگاه صوتي، تنفس، حالت چهره و ماهيچه هاي زبان و دهان تان دستور مي دهد که مطابق همان احساس عمل کنند که حاصل آن نوسانات صوتي مورد نيازتان است.

به صدايتان مثل يک ماهيچه نگاه کنيد. مانند هر ماهيچه ديگري آن هم به تمرين مداوم نياز دارد تا نوسانات صوتي را بهتر توليد کند. همه کلمات جمله و به ويژه پايان آن را شمرده ادا کنيد . اين تمرين کمک مي کند که شما هر جمله اي را به خوبي و کمال بيان کنيد. براي تمرين در برابر آينه ايستاده و متني را بلند بخوانيد و سعي کنيد با افزايش سرعت خواندنتان کماکان هر کلمه اي را به صورت کامل ادا نماييد. اين تمرين از بهترين تمرينات براي ماهيچه هاي صورت و حنجره تان هستند.

© M.Khorasani Consulting